21 Eylül 2017 Perşembe

Bir anne hikayesi

Yazar Tarih 21 Eylül 2017 Perşembe
Genç yaşta eşi vefat eden bir kadın
Tekrar evlenmeyi düşünmüyorum der
Ve butun hayatını çoçuğuna adar
El işi boncuk takı gibi işler yapıp
Namusuyla

Oğlunu okutup buyuk adam edeceğim
Der ve cocuğunu okula günderir
Ve seneler sonra cocuk buyur buyuk bir hakim
Olur hali vakti yerinde
Annesi babasının mezarine gider
Ve ağlamaklı bak oğlunu aslanlar gibi yetiştirdim

Ona hayırlı bi kızla bulsam gözüm acık gitmez artık der
Ve bi bayan bulurlar söz kesilir ev tutulur eşyalar alınır
Gelinle damat aldıkları eşyaları
Düzenlerken gelin adayı damata aşkım
Herşey iyi güzelde
Şu çöp kutusunu nereye koycaz der
Çoçukta aşkım koy tezgahın altına işte
Aşkım ona demiyorum anneni diyorum der
   
       Buyun hayatını oğluna adayan kadına
Cöp kutusu  demiştir.
Ve cocuk bişy dememiş öyle böyle derken
Nikah günü gelmiş çatmış
 Salon tıka basa dolu ve nikah memuru kıza
Sormuş evlenmeyi kabul ediyormusım diye


 Kız yuksek sesle evet demiş sıra erkeğe gelmiş
Erkeğe sormuş hakim kızla evlenmeyi kabul ediyormusın
Erkek hayır etmiyorum demiş
Ve butun herkes ayağa kalkmış
Bukadar zaman aklın nerdeydi o zaman
       Adam salonda gözleriyle annesini ararmış ve bulmuş
Ayağa kalkıp annesine bakarak
Butun gençliğini hayatını bana adamış
Ve beni adam etmiş anneme kimse
Çöp kutusu diyemez demiş

  Ve cocuk evlenip coluk cocuğa karışmış öyle diyen
Kız aradan 20 sene geçmiş halada evlenmemiştir


            “HAYAT BU YA HİÇ KİMSEYİ EZKLEMEMEK
              LAZIM KİMSE KÜMSEDEN ÖSTÜN DEĞİLDİR
             BUNU FARKINDA OLMAMIZ GEREKİR”

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder